Συντάκτης: nkfpapas1976

Γεια σας φίλοι των κατοικιδίων! Το χελωνάκι μου… τι γλυκό πλάσμα, αλλά πώς του δείχνεις αγάπη όταν δεν ζητάει χάδια; Μερικές φορές νιώθω ότι με κοιτάει με το βλέμμα «Είσαι σίγουρος ότι το φως είναι σωστό;».

Η αλήθεια είναι πως η αγάπη μας για αυτά τα μικρά «τεθωρακισμένα» φανερώνεται στην *προσοχή* μας. Στο καθαρό νερό, στη σωστή θερμοκρασία, στο ποιοτικό φαγητό και στον πλούσιο χώρο που τους προσφέρουμε. Είναι η σιωπηλή μας φροντίδα που μεταφράζεται σε υγεία και χαρά για αυτά.

Και ναι, ένα απαλό χάιδεμα στο καβούκι (αν το επιτρέπουν) ή απλά η παρατήρησή τους, βλέποντάς τα να εξερευνούν, είναι στιγμές σύνδεσης. Μπορεί να μην γουργουρίζουν, αλλά ένα υγιές, δραστήριο χελωνάκι είναι ο δικός του τρόπος να λέει «σ’ αγαπώ». Εσείς πώς δείχνετε αγάπη στα χελωνάκια σας;

Αχ, αυτά τα αφράτα πλασματάκια! Το κουνελάκι σου δεν είναι απλά ένα κατοικίδιο, είναι ο μικρός σου χνουδωτός βασιλιάς/βασίλισσα. Κι ας νομίζεις ότι η αγάπη τους εκφράζεται με… στρατηγικά τοποθετημένα κακάκια! 😉

Για να του δείξεις πόσο το αγαπάς, ξεκίνα με το «βασίλειό» του: ένας ασφαλής, καθαρός χώρος και άφθονο σανό. Η ελευθερία να κάνει «binkies» (αυτοί οι χοροπηδηχτοί πανηγυρισμοί!) είναι η καλύτερη ανταμοιβή. Μην το πιέζεις για αγκαλιές. Άφησέ το να έρθει σε σένα. Ένα απαλό χάδι στο κεφαλάκι ή πίσω από τα αυτάκια, όταν εκείνο το επιλέξει, είναι σαν να κερδίζεις το λαχείο! Πρόσφερέ του φρέσκα λαχανικά (αγαπημένο χόμπι!) και παιχνίδια για να μασουλάει – είναι οι μικροί μας γευσιγνώστες και αρχιτέκτονες καταστροφής (παιχνιδιών, φυσικά!). Μάθε τη γλώσσα του: το τρίξιμο των δοντιών (χαράς!), το ξάπλωμα… Επένδυσε στον χρόνο, την υπομονή και την κατανόησή σου. Θα σου ανταποδώσει με μια αγάπη τόσο αγνή και αστεία, που θα ξεχάσεις τι σήμαινε η ζωή σου πριν από αυτά τα αφράτα αυτιά! Και ναι, ο κτηνίατρος είναι ο καλύτερος φίλος του.

Το μικροσκοπικό μας παπαγαλάκι, αυτό το φτερωτό διαμαντάκι που φέρνει τόση ζωντάνια στο σπίτι! Πώς του δείχνουμε αγάπη; Όχι μόνο με ηλιόσπορους – αν και παραδέχομαι, είναι ένα καλό ξεκίνημα! Η αληθινή αγάπη για τον φτερωτό μας φίλο είναι πολλά περισσότερα.

Είναι ένα πεντακάθαρο κλουβί, φρέσκο νερό καθημερινά και μια ισορροπημένη διατροφή. Είναι ο χρόνος που του αφιερώνουμε: να του μιλάμε, να του τραγουδάμε (ναι, ακόμα κι αν το κοιτάζει περίεργα), να το αφήνουμε να κάθεται στον ώμο μας (ακόμα κι αν ξέρουμε ότι μπορεί να αφήσει το “σημάδι” του!).

Είναι να καταλαβαίνουμε τις ιδιοτροπίες του. Είναι λίγο τσιμπημένο; Λίγο φωνακλάδικο; Ίσως και λιγάκι «αφεντικό»; Αυτές οι ιδιαιτερότητες είναι που το κάνουν μοναδικό! Προσφέρετέ του παιχνίδια, ασφάλεια και πάνω απ’ όλα, την παρουσία σας. Γιατί αυτό το μικρό πλασματάκι δίνει τόση, μα τόση χαρά στην καθημερινότητά μας. Αξίζει κάθε μας προσπάθεια!

Το καναρίνι μου… ο μικρός, φτερωτός μου τραγουδιστής! Μπορεί να είναι μικροσκοπικό, αλλά η καρδιά του (και η φωνή του!) είναι τεράστια. Πώς του δείχνω αγάπη; Όχι μόνο με καθαρό κλουβί και φρέσκο νερό (που είναι βασικά και αυτονόητα!), αλλά με κάτι παραπάνω.

Μιλάω μαζί του, του σφυρίζω, του τραγουδάω κι εγώ (ναι, ακόμα κι αν με κοιτάει με απορία!). Του προσφέρω μια μικρή λιχουδιά, παρατηρώ τις μικρές του χαρές, όπως το μπάνιο του και το παιχνίδι με την κούνια του. Βάζω το κλουβί του σε ένα φωτεινό, ασφαλές σημείο όπου νιώθει μέρος της οικογένειας, όχι απομονωμένο. Η αγάπη για ένα καναρίνι είναι να ακούς το κελάηδισμά του και να καταλαβαίνεις ότι είναι χαρούμενο. Είναι να του προσφέρεις ένα περιβάλλον όπου νιώθει ασφάλεια και εκτίμηση. Είναι μικρές κινήσεις που κάνουν τη διαφορά για αυτό το τόσο ευαίσθητο πλάσμα που μας χαρίζει τόση ομορφιά.

Η γατούλα μας, αυτή η βασίλισσα της καρδιάς μας! Πώς να της δείξεις αγάπη; Ξεκίνα με τα χάδια! Αυτά τα χάδια πίσω από τ’ αυτιά ή κάτω απ’ το σαγόνι, που φέρνουν εκείνο το θεσπέσιο γουργούρητο. Ακόμα κι αν σε κοιτάει με ύφος “μη με αγγίζεις”, ξέρεις ότι μέσα της λιώνει!

Μετά, το παιχνίδι! Ένα λέιζερ, ένα φτεράκι, κάτι να κυνηγήσει. Όχι μόνο την απασχολείς, αλλά την κάνεις και να νιώθει κυνηγός! Κι εμείς γελάμε με τις τρέλες της.

Φυσικά, η καλή διατροφή είναι αδιαπραγμάτευτη. Καθαρό νερό, νόστιμες λιχουδιές (με μέτρο!). Ένα ζεστό, άνετο μέρος για ύπνο και, ω ναι, μια ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΗ αμμοδόχο. Είναι η αξιοπρέπειά της!

Αλλά το πιο σημαντικό; Σεβασμός. Όταν θέλει το χώρο της, δώσ’ της τον. Όταν σου ζητάει προσοχή, είσαι εκεί. Ο δεσμός σας χτίζεται με κατανόηση. Είναι πολλά, αλλά κάθε γουργούρισμα, κάθε “αργό βλέμμα” είναι η ανταμοιβή. Γιατί, ας είμαστε ειλικρινείς, εμείς τις υπηρετούμε, κι εκείνες μας αγαπούν… με τον δικό τους, μοναδικό τρόπο!

Από τη στιγμή που μπήκε ένα τετράποδο πλασματάκι στη ζωή μας, ξέραμε ότι η καρδιά μας θα χτυπούσε για πάντα σε ρυθμούς αγάπης, αλλά και… χνουδιού! Πώς όμως του δείχνουμε έμπρακτα πόσο το αγαπάμε;

Πέρα από τα ατελείωτα χάδια στην κοιλίτσα (ξέρετε, αυτά που ζητάει με το πόδι και το βλέμμα), τις βόλτες που μετατρέπονται σε mini-περιπέτειες, και τα παιχνίδια που μας κάνουν να γελάμε σαν μικρά παιδιά, η αγάπη έχει πολλές μορφές.

Είναι το να του μιλάμε με γλυκιά φωνή, ακόμα κι αν “ξέρουμε” ότι δεν καταλαβαίνει τα λόγια, μόνο τον τόνο. Είναι το να του προσφέρουμε την καλύτερη τροφή και να φροντίζουμε την υγεία του σαν να ήταν παιδί μας. Είναι η υπομονή μας όταν κάνει αταξίες και η ασφάλεια που του παρέχουμε. Είναι η άνευ όρων αποδοχή. Γιατί τα σκυλάκια μας είναι πολλά παραπάνω από κατοικίδια. Είναι οικογένεια, είναι θεραπεία, είναι ο καθρέφτης της δικής μας αγάπης.

Και ξέρετε κάτι; Μας την επιστρέφουν στο πολλαπλάσιο, με κάθε ουρά που κουνιέται και κάθε υγρό φιλάκι. Εσείς πώς δείχνετε την αγάπη σας στον καλύτερό σας φίλο;

Ποιος είπε ότι η αγάπη είναι μόνο για σκυλάκια που γαβγίζουν ή γατούλες που γουργουρίζουν; Εγώ έχω ένα χρυσόψαρο, τον Μπλέικ (ναι, ο Μπλέικ!), και είναι η πιο ήρεμη ψυχή του σπιτιού! Μπορεί να έχει μνήμη τριών δευτερολέπτων (ή και λιγότερο, ποιος ξέρει;), αλλά ξέρω πως νιώθει την αγάπη μου!

Πώς του δείχνω εγώ αγάπη; Όχι μόνο με το καλύτερο φαγητό! Φροντίζω να έχει πάντα ένα πεντακάθαρο, ευρύχωρο «παλάτι» (το ενυδρείο του!), γεμάτο φυτά για να εξερευνά και κρυψώνες. Του μιλάω! Ναι, ναι, του μιλάω! Του λέω για την ημέρα μου, για τα σχέδιά μου. Μπορεί να μην καταλαβαίνει τις λέξεις, αλλά είμαι σίγουρη πως νιώθει την παρουσία μου και την ηρεμία που του προσφέρω. Γιατί ακόμα κι ένα χρυσόψαρο αξίζει όλη την αγάπη και τη φροντίδα. Είναι ζωντανά πλάσματα που ομορφαίνουν τη ζωή μας… σιωπηλά και λαμπερά!

Ο μικρός μου χελώνας δεν θα με υποδεχτεί με ουροκοπήματα στην πόρτα ούτε θα τρίβεται στα πόδια μου ζητώντας χάδια. Και η αλήθεια είναι πως πολλές φορές αναρωτιέμαι: «Πώς δείχνεις αγάπη σε ένα πλάσμα που μοιάζει να το ‘χει γραμμένο στο καβούκι του’ να είναι… αδιάφορο;»

Η αγάπη για ένα χελωνάκι είναι διαφορετική, αλλά εξίσου βαθιά. Σημαίνει καθαρό νερό, σωστή θερμοκρασία και UVB φως για να είναι υγιές και δυνατό. Σημαίνει ποιοτική διατροφή και έναν χώρο που του επιτρέπει να εξερευνά και να αισθάνεται ασφαλές. Είναι η υπομονή να το παρατηρείς, να κατανοείς τις μικρές του ιδιορρυθμίες και να χαίρεσαι κάθε φορά που κολυμπάει ζωηρά ή απολαμβάνει τον ήλιο του.

Μπορεί να μην σου επιστρέψει ποτέ ένα «φιλί» (ή μάλλον, μπορεί να προσπαθήσει να δαγκώσει ένα δάχτυλο!), αλλά η ικανοποίηση να βλέπεις το χελωνάκι σου να ευδοκιμεί υπό τη φροντίδα σου είναι ανεκτίμητη. Είναι η δική του, μοναδική, αργή αλλά σταθερή μορφή «ευχαριστώ».

Το χνουδωτό μου πλασματάκι, τι χαρά! Πώς δείχνουμε αγάπη σ’ αυτούς τους μικρούς μας τύραννους; Λοιπόν, πρώτα και κύρια, άφθονο φρέσκο σανό – γιατί ένα πεινασμένο κουνέλι είναι ένα γκρινιάρικο κουνέλι! Μετά, τα ιερά χάδια στο κεφάλι, εκεί που “λιώνουν” και ακούγεται αυτό το χαρακτηριστικό τριγύρισμα των δοντιών τους. Το να τα αφήνεις να κάνουν τα “binkies” τους, να τρέχουν σαν μικροί γούνινοι πύραυλοι μέσα στο σπίτι, είναι η απόλυτη πράξη αγάπης! Και φυσικά, η υπομονή: να περιμένεις να έρθουν *εκείνα* σε εσένα, όχι να τα αναγκάζεις. Είναι μια ιδιαίτερη σχέση, γεμάτη ανεξαρτησία, μικρά χτυπήματα με το πόδι και απρόσμενα “floppy” χαλαρώματα. Μπορεί να νιώθεις ο προσωπικός τους υπηρέτης μερικές φορές, αλλά η χαρά που σου δίνουν, οι ήσυχες στιγμές τους και τα χαριτωμένα τους κόλπα αξίζουν κάθε θυσία. Τα κουνέλια μας είναι μικρά σε μέγεθος, αλλά οι καρδιές τους είναι τεράστιες και αξίζουν όλη μας την αφοσίωση (και πολλά κομματάκια μπανάνας!).

Το παπαγαλάκι μας, αυτό το μικρό μας φτερωτό θαύμα που γεμίζει το σπίτι με κελαηδίσματα και ζωηρές πτήσεις! Πώς να του δείξουμε την αγάπη μας; Πέρα από τροφή και καθαρό νερό, που είναι αυτονόητα, η πραγματική αγάπη κρύβεται στην καθημερινή επαφή. Μίλα του! Ναι, ακόμα κι αν νιώθεις λίγο περίεργα, εκείνο σε ακούει και νιώθει την παρουσία σου.

Τραγούδησέ του (ακόμα κι αν είσαι παράφωνος, θα σε συγχωρέσει… ή θα σε κρίνει σιωπηλά). Προσέφερέ του ποικιλία παιχνιδιών για να μη βαριέται και ένα καθαρό, ασφαλές κλουβί. Όμως το πιο σημαντικό είναι ο χρόνος σου. Η ήρεμη παρουσία σου, η υπομονή σου όταν προσπαθείς να το κοινωνικοποιήσεις, το χάδι που ίσως κάποια στιγμή σου επιτρέψει. Είναι τόσο μικροσκοπικά, αλλά με τόσο μεγάλη προσωπικότητα. Νιώθουν την αγάπη και την αφοσίωση. Η φροντίδα τους είναι έκφραση αγάπης και η ανταμοιβή είναι η αστεία, γλυκιά συντροφιά τους. Ποιος είπε ότι η αγάπη δεν έχει φτερά;