Αχ, αυτά τα μικροκαμωμένα μας καναρίνια! Μπορεί να μην σε αγκαλιάζουν πίσω σαν σκύλος, ούτε να σου τρίβονται σαν γάτα, αλλά έχουν μια τεράστια καρδιά και μας χαρίζουν τόση αγάπη. Πώς το δείχνουμε εμείς σ’ αυτά;

Για μένα, αγάπη είναι το πεντακάθαρο κλουβί, το φρέσκο νερό και η σωστή, ποικίλη διατροφή. Είναι να του μιλάς απαλά, να του σιγοτραγουδάς (ναι, ακόμα κι αν είναι εκείνο ο μαέστρος!) και να παρατηρείς τη συμπεριφορά του. Αγάπη είναι να του προσφέρεις λίγο ήλιο, ένα καινούργιο παιχνιδάκι και τον χώρο που χρειάζεται για να πετάξει με ασφάλεια.

Μπορεί να μην καταλαβαίνει τις λέξεις, αλλά νιώθει σίγουρα την ηρεμία και τη στοργή στη φωνή σου. Και η ανταμοιβή; Η μοναδική, αξεπέραστη μελωδία του, που γεμίζει το σπίτι χαρά. Αυτοί οι μικροί μας χρυσαφένιοι φίλοι είναι ευαίσθητες ψυχούλες που αξίζουν όλη μας την προσοχή και τον σεβασμό. Είναι η καθημερινή μας νότα ευτυχίας!