Ποιος είπε ότι η αγάπη δεν έχει μεγάλα αυτιά και την τάση να μασάει τα καλώδια του Wi-Fi; Το να μοιράζεσαι τη ζωή σου με ένα κουνελάκι είναι σαν να συγκατοικείς με έναν μικροσκοπικό, χνουδωτό δικτάτορα που σε ανταμείβει για τις υπηρεσίες σου με τρελά άλματα χαράς (binkies).

Πώς του δείχνουμε πραγματική αγάπη; Όχι με σφιχτές αγκαλιές –τα κουνέλια είναι «παιδιά του εδάφους» και νιώθουν ανασφάλεια στον αέρα. Αγάπη σημαίνει να κάθεσαι μαζί του στο χαλί, στο δικό του επίπεδο, αφήνοντάς το να σε εξερευνήσει. Σημαίνει άφθονο ποιοτικό χόρτο, προστασία από τη ζέστη και σεβασμό στον προσωπικό του χώρο.

Μην γελιέστε, είναι σοβαρή ευθύνη. Χρειάζονται ελευθερία κινήσεων, όχι στενά κλουβιά, και εξειδικευμένη κτηνιατρική φροντίδα. Όταν όμως αυτό το κουνιστό μυτάκι ακουμπήσει το χέρι σου, ξέρεις ότι κέρδισες την εμπιστοσύνη ενός από τα πιο ευγενικά πλάσματα. Και θυμηθείτε: ο δρόμος για την καρδιά του περνάει πάντα μέσα από ένα μικρό κομμάτι μπανάνας!