Α! Τα καναρίνια! Αυτά τα μικρά, κίτρινα (ή όχι!) διαμαντάκια του σπιτιού μας. Πώς δείχνεις αγάπη σε ένα πλασματάκι που δεν μπορείς να αγκαλιάσεις όπως έναν σκύλο; Η αγάπη τους είναι στις μικρές λεπτομέρειες, στις κρυφές πράξεις φροντίδας.

Φρέσκο νερό, κάθε μέρα. Πεντακάθαρο κλουβί, σαν σουίτα πέντε αστέρων (μερικές φορές μου φαίνεται ότι με κοιτούν με απαιτητικό βλέμμα!). Ποιοτική τροφή και μια λιχουδιά που και που, ναι, γιατί είναι και λίγο γκουρμέ. Μιλήστε τους! Ναι, ναι. Μπορεί να μην καταλαβαίνουν τις λέξεις, αλλά νιώθουν την παρουσία και τον τόνο σας. Η μουσική τους είναι το δώρο τους, η καθημερινή μας συναυλία που διώχνει τη μουντίλα.

Είναι μικρά, ντελικάτα πλάσματα με ανάγκες που απαιτούν συνέπεια και σεβασμό στον κόσμο τους. Δώστε τους τα “βασιλικά” τους δικαιώματα και θα σας ανταποδώσουν με τόση χαρά και κελάηδημα που θα γεμίσει η καρδιά σας. Ακόμα κι αν μερικές φορές είναι μικροί τύραννοι!