Το παπαγαλάκι μου, αυτό το μικροσκοπικό φτερωτό… “αφεντικό” του σπιτιού! Μπορεί να χωράει στην παλάμη, αλλά η καρδιά του και οι απαιτήσεις του είναι τεράστιες. Πώς του δείχνω αγάπη; Όχι μόνο με σπόρους!

Μιλάω μαζί του, ακόμα κι αν είναι μονόλογος. Αφιερώνω χρόνο κοντά του, διαβάζω, απλά είμαι εκεί. Ένα απαλό “κουτς-κουτς” στο κεφάλι (αν το επιτρέπει!) ή μια λιχουδιά, είναι πράξεις στοργής. Φυσικά, πεντακάθαρο κλουβί, φρέσκο νερό και λαχανικά – και οι πιο απαιτητικοί φτερωτοί φίλοι εκτιμούν την υγιεινή!

Θυμηθείτε, πίσω από τα παιχνιδιάρικα τσιρίσματα κρύβεται ένα ευαίσθητο πλασματάκι που εξαρτάται από εμάς. Η αγάπη μας είναι η φωνή που ακούει, το χέρι που το φροντίζει. Είναι η καλύτερη τροφή για την ψυχή του – και τη δική μας!