Ο μικρός μου φτερωτός φίλος, ο παπαγάλος μου, μπορεί να είναι μόλις λίγα γραμμάρια, αλλά είναι ο απόλυτος “αρχηγός” του σπιτιού! Η αγάπη γι’ αυτά τα μικρά πλασματάκια δεν είναι μόνο τροφή και νερό. Είναι το καθημερινό “καλημέρα, τι κάνεις καμάρι μου;” που τους ψιθυρίζεις, ακόμα κι αν σου απαντήσουν με μια αγέρωχη σιωπή ή ένα πονηρό κεφαλοκλίνειμα.

Είναι να αφιερώνεις χρόνο για παιχνίδι, να αλλάζεις τα παιχνιδάκια τους, να διατηρείς το κλουβί τους πεντακάθαρο – δεν είναι απλώς διακοσμητικά. Είναι να παρατηρείς τις αλλαγές τους, να προσέχεις την υγεία τους και να επισκέπτεσαι τον κτηνίατρο. Θέλουν την προσοχή μας, την παρουσία μας, ακόμα κι αν νομίζουμε ότι μας αγνοούν επιδεικτικά.

Είναι σοβαρή υπόθεση η φροντίδα τους, αλλά η χαρά που φέρνουν είναι ανεκτίμητη. Είναι μέλη της οικογένειας, οι μικροί μας φτερωτοί θησαυροί που γεμίζουν τη ζωή μας χρώμα και κελάηδημα!