Το κουνελάκι μου… η μικρή χνουδωτή σκιά μου που τριγυρνάει στο σπίτι, είναι ένα πλάσμα αγάπης, αλλά όχι με τον τρόπο που φαντάζεστε! Δεν είναι σκυλάκι, ούτε γατάκι που θα ζητήσει κοιλίτσες. Η αγάπη του περνάει από το απαλό χάδι στο κεφαλάκι του και πίσω από τα αυτάκια, τις μοναδικές στιγμές που σε εμπιστεύεται τόσο που ξαπλώνει δίπλα σου.

Είναι να του προσφέρεις ένα φρέσκο φυλλαράκι μαϊντανού που το τρώει με τέτοια απόλαυση που λες ότι ανακάλυψε τη νέα ήπειρο! Είναι να του δίνεις τον ελεύθερο χώρο για να κάνει τις διάσημες «μπίνκιες» του, αυτές τις τρελές χοροπηδητές εκρήξεις χαράς που σε κάνουν να χαμογελάς.

Αλλά κυρίως, αγάπη είναι να κάθεσαι δίπλα του σιωπηλά, να νιώθει ασφάλεια και να ξέρει πως είσαι εκεί, ο «φρουρός» της ηρεμίας του. Η πραγματική αγάπη είναι ο σεβασμός στην ιδιοσυγκρασία του, την ανάγκη του για καθαριότητα, καλή διατροφή και την κατανόηση ότι είναι ένα πλάσμα μοναδικό, γεμάτο προσωπικότητα (και κάποιες φορές… πολλή άποψη!). Ας τα αγαπήσουμε όπως τους αξίζει!