Ποιος είπε ότι η αγάπη είναι μόνο για χνουδωτά;! Ναι, μιλάω για το χρυσόψαρό μας! Αυτόν τον σιωπηλό, πορτοκαλί φιλαράκο που συχνά υποτιμούμε. Δεν θα έρθει να σε υποδεχτεί στην πόρτα, ούτε θα γουργουρίσει στην αγκαλιά σου (φαντάζεστε τον εφιάλτη;). Αλλά η αγάπη του είναι εξίσου σημαντική!

Πώς του την δείχνουμε; Ξεκινάμε με το… σπίτι του! Ένα ευρύχωρο ενυδρείο, όχι ένα μικρό γυάλινο βάζο. Καθαρό, φιλτραρισμένο νερό, σωστή τροφή, και ναι, ακόμα και μερικά φυτά ή διακοσμητικά για να εξερευνά. Είναι σαν να του φτιάχνουμε το τέλειο υπνοδωμάτιο, απλά… υποβρύχιο!

Μπορεί να μην καταλαβαίνει τις λέξεις μας, αλλά το να περνάς λίγο χρόνο να το παρατηρείς, να βεβαιώνεσαι ότι είναι υγιές και χαρούμενο, είναι η δική μας μορφή φροντίδας. Είναι ο μικρός μας Zen δάσκαλος, που μας υπενθυμίζει την ηρεμία. Κάθε πλάσμα, όσο μικρό κι αν είναι, αξίζει τον σεβασμό και την αγάπη μας. Γιατί η αγάπη δεν έχει μέγεθος ή πτερύγια!