Έχω μια χελωνίτσα, τη Μιμίκα, και είναι η βασίλισσα του σπιτιού (μην το πείτε στα σκυλιά!). Μπορεί να μην κάνει γαβ-γαβ, αλλά ξέρει να με κοιτάζει με ένα ύφος που λέει “πεινάωωωω” ακόμα και αν μόλις έχει φάει.
Πώς δείχνω αγάπη σε μια χελώνα; Δεν είναι αγκαλίτσες και φιλιά (δεν το εκτιμούν ιδιαίτερα, το έχω δοκιμάσει!). Είναι καθαρό νερό, μια ηλιόλουστη γωνιά, λαχανικά κομμένα σε μικρά κομματάκια (σαν να τρώει γκουρμέ!). Και το πιο σημαντικό; Παρατήρηση! Ναι, κάθομαι και την χαζεύω να κολυμπάει και να τρώει. Μπορεί να φαίνεται χαζό, αλλά ξέρω ότι έτσι νιώθει ασφαλής και αγαπημένη. Άλλωστε, ποιος άλλος θα θαύμαζε το χορό της μέσα στο νερό; Μόνο εγώ! 🐢❤️