Κατηγορία: Uncategorized

Το παπαγαλάκι μας δεν είναι απλά ένα πουλί, είναι μια ψυχούλα που διψάει για αγάπη! Πώς να του την προσφέρουμε;

Μιλήστε του! Ακόμα κι αν νομίζετε ότι μιλάτε μόνος σας, εκείνο ακούει και σας αναγνωρίζει. Αφιερώστε του χρόνο, όχι μόνο όταν του βάζετε φαγητό, αλλά παίξτε μαζί του, κάντε γλυκές χάδια στο κεφαλάκι του (εκεί που του αρέσει!). Μάθετε τη γλώσσα του σώματός του, σεβαστείτε τα όριά του και την ανάγκη του για ησυχία κάποιες στιγμές.

Εντάξτε αυτόν τον μικρό φτερωτό “πειρατή” στην καθημερινότητά σας. Θα γίνει ο “συνένοχος” στις αταξίες σας και ο βασιλιάς του σπιτιού – αυτός που αποφασίζει πότε θα φάτε, τι θα δείτε στην τηλεόραση!

Είναι ένας σύντροφος ζωής, ένα μέλος της οικογένειας, και η αγάπη που θα του δώσετε, θα σας επιστραφεί πολλαπλάσια σε γέλιο, τρυφερότητα και μοναδικές στιγμές. Αγαπήστε το παπαγαλάκι σας, αξίζει κάθε δευτερόλεπτο!

Το μικρό φτερωτό μας φιλαράκι, το καναρίνι μας, μπορεί να είναι μικροσκοπικό, αλλά γεμίζει το σπίτι με ζωή, μελωδία και… μερικές φορές, με φλούδες από σπόρους! Πώς του δείχνουμε όμως αγάπη; Όχι μόνο με χάδια (που συχνά δεν τα θέλει!), αλλά με πράξεις.

Πρώτα και κύρια: καθαριότητα! Καθημερινά φρέσκο νερό και τροφή. Ένα ευρύχωρο, καθαρό κλουβί είναι το σπίτι του, ο παράδεισός του. Μετά, μιλήστε του! Ναι, ακόμα κι αν σας απαντά με ένα κελάηδισμα που μοιάζει με “τι θες πάλι;”. Νιώθει την παρουσία σας. Αφήστε το να απολαύσει τον ήλιο (προστατευμένο) και τον καθαρό αέρα. Είναι ο μικρός μας τραγουδιστής, ο «ξυπνητήρι» μας που κελαηδάει την αυγή.

Η αγάπη που του προσφέρουμε φαίνεται στην φροντίδα, στην υπομονή και στην απόλαυση της μελωδίας του. Το αξίζει!

Πώς να δείξεις στη γατούλα σου πόσο την αγαπάς; Δεν είναι μόνο το… φαγητό (αν και είναι η “νο1” απαίτηση!) και το καθαρό νερό. Είναι οι ώρες ατελείωτες παιχνιδιού: κυνηγητό με λέιζερ, φτερά, κουτιά! Είναι τα χάδια… στους δικούς της όρους, φυσικά! Ξέρετε, ο κανόνας του “εγώ θα έρθω όταν θέλω, όχι εσύ”. Είναι ένα πάντα καθαρό αμμοδοχείο, ένα ζεστό, ήσυχο σημείο για υπνάκο και ηρεμία.

Αλλά αγάπη είναι και η φροντίδα: επισκέψεις στον κτηνίατρο, ποιοτική τροφή για να είναι υγιής και λαμπερή. Είναι η κατανόηση της μοναδικής προσωπικότητάς της, ο σεβασμός των ορίων της. Είναι να την αφήνεις να σε “διοικεί” με την γλυκιά της τυραννία. Είναι οι αφεντικές της καρδιάς μας που μας γεμίζουν αγάπη (και τριχούλες!), έστω κι αν νομίζουν πως είμαστε οι προσωπικοί τους υπηρέτες. Χαρίστε τους την αγάπη που τους αξίζει!

Αλήθεια, υπάρχει αγάπη πιο ανιδιοτελής από αυτή που μας χαρίζει το σκυλάκι μας; Αυτό το βλέμμα που σε ακολουθεί παντού, η ουρά που κουνιέται σαν ανεμοστρόβιλος όταν γυρνάς σπίτι… Πώς ανταποδίδουμε όμως αυτή την ατελείωτη αφοσίωση;

Σίγουρα με ατελείωτα χάδια, παιχνίδι μέχρι τελικής πτώσης και βόλτες που μυρίζουν περιπέτεια! Αλλά η αγάπη είναι και η *σωστή* λιχουδιά την κατάλληλη στιγμή (ναι, αυτές οι παρακλητικές ματιές δεν αφήνουν περιθώρια!), η υπομονή στην εκπαίδευση, ο έλεγχος στον κτηνίατρο και η δημιουργία ενός ασφαλούς, γεμάτου θαλπωρή σπιτιού.

Είναι ο σύντροφος που ακούει τα πάντα χωρίς να κρίνει, ο πιστός φρουρός που πιστεύει ότι το σπίτι είναι δικό του και εμείς απλά φιλοξενούμενοι! Αλλά πάνω απ’ όλα, αγάπη είναι η παρουσία μας, η κατανόηση των αναγκών του και η αναγνώριση ότι είναι μέλος της οικογένειας.

Εσείς πώς δείχνετε καθημερινά την αγάπη στο τετράποδο μέλος της οικογένειάς σας;

Ποιος είπε ότι τα χρυσόψαρα δεν νιώθουν αγάπη; Μπορεί ο Μήτσος (ναι, έχει όνομα!) να έχει μνήμη 3 δευτερολέπτων… ή έτσι νομίζουμε! Αλλά για μένα, είναι ένα ζωντανό πλάσμα που μου χαρίζει γαλήνη.

Για μένα, αγάπη σημαίνει ένα ευρύχωρο, πεντακάθαρο ενυδρείο, όχι ένα μπολ! Σημαίνει ποιοτικό φαγητό που τον κρατάει λαμπερό και υγιή, και φυσικά, συχνές κουβεντούλες. Ναι, του μιλάω! Του λέω τα μυστικά μου, τα παράπονά μου – και ποιος ξέρει, ίσως καταλαβαίνει περισσότερα απ’ όσα δείχνει!

Το να φροντίζεις ένα χρυσόψαρο δεν είναι αστείο, είναι ευθύνη. Είναι μικροσκοπικά πλάσματα, αλλά δικαιούνται τη φροντίδα και τον σεβασμό μας. Γιατί η αγάπη δεν έχει μέγεθος, μόνο καρδιά! Είναι μέλη της οικογένειας, όσο αθόρυβα κι αν είναι. Φροντίστε τα, αξίζει!

Αγαπημένοι μου φιλόζωοι,

Το χελωνάκι μου, ο Αρχιμήδης, είναι ο πιο zen κάτοικος του σπιτιού! Δεν γουργουρίζει, δεν φέρνει το μπαλάκι, ούτε σε υποδέχεται στην πόρτα με ουρά που κουνιέται σαν ανεμοδείκτης. Η αγάπη για ένα χελωνάκι είναι μια άλλη ιστορία!

Είναι το πεντακάθαρο νερό του, το σωστό φαγητό γεμάτο βιταμίνες, η ιδανική θερμοκρασία και ο φωτισμός που μιμείται τον ήλιο. Είναι η υπομονή να το παρατηρείς να λιάζεται, να του μιλάς (έστω κι αν απαντάει με ένα αργό ανοιγοκλείσιμο ματιών που φωνάζει “Πώς είπες;”).

Ξέρω πως καταλαβαίνει. Το βλέπω στον τρόπο που κολυμπάει ή τρώει με όρεξη. Η αγάπη μου είναι το ασφαλές του βασίλειο και η αφοσίωση μου στη μακροζωία του. Είναι η σιωπηλή μας συντροφιά που γεμίζει την ψυχή.

Εσείς πώς δείχνετε την αγάπη σας στα μικρά σας «δεινοσαυράκια»;

Το μικρό, χνουδωτό μας θησαυρό, το κουνελάκι! Πώς να του δείξουμε την αγάπη μας με τον δικό του, ιδιαίτερο τρόπο; Δεν είναι απλά χαριτωμένα, είναι ψυχούλες που επικοινωνούν με τα δικά τους “μπίνκι” και το βλέμμα που λέει “ταΐστε με αμέσως!”.

Αγάπη είναι το άφθονο, φρέσκο χόρτο, ο καθαρός και ασφαλής χώρος που μπορούν να εξερευνήσουν, οι βόλτες στην αυλή (πάντα υπό επίβλεψη!), οι ψιθυριστές κουβέντες και τα απαλά χάδια (εκεί που τους αρέσει!). Αγάπη είναι και η υπομονή μας να κατανοήσουμε πότε θέλουν παιχνίδι και πότε απλά ησυχία. Είναι να γνωρίζουμε πως, παρότι μοιάζουν με λούτρινα, έχουν συγκεκριμένες ανάγκες και ευαισθησίες. Η προσοχή στην υγεία τους, η επίσκεψη στον κτηνίατρο… όλα αυτά είναι πράξεις αγάπης. Το βλέμμα ευγνωμοσύνης τους; Ανεκτίμητο!

Έχετε κι εσείς ένα παπαγαλάκι που νομίζει ότι είναι το αφεντικό του σπιτιού; Ο δικός μου, ο Κούκι, μου μαθαίνει κάθε μέρα τι σημαίνει αγάπη – και δεν είναι μόνο τα σπόρια!

Είναι εκείνες οι πρωινές καλημέρες που μοιάζουν με συναυλία (και απαίτηση για φαγητό!), οι ατελείωτες συζητήσεις που απαντάει με το “τι κάνεις;” και οι ώρες που προσπαθεί να καταστρέψει το καινούριο του παιχνίδι. Αλλά πάνω απ’ όλα, είναι η υπομονή, η τρυφερότητα στις χάδια που λατρεύει (όχι παντού!), η φροντίδα για την καθαριότητα του κλουβιού του και οι επισκέψεις στον κτηνίατρο. Αυτή είναι η αληθινή, σοβαρή αγάπη.

Κάθε φτερό που χαϊδεύεις, κάθε λιχουδιά που του προσφέρεις, κάθε στιγμή που τον αφήνεις να κουρνιάσει στον ώμο σου, χτίζεις μια μοναδική σχέση. Είναι μικρές, πανέξυπνες προσωπικότητες που χρειάζονται τη δέσμευση και την καρδιά μας. Πώς δείχνετε την αγάπη σας στον φτερωτό σας φίλο;

Ο φτερωτός μου τραγουδιστής, αυτό το μικροσκοπικό πλάσμα, έχει μια καρδιά γεμάτη μελωδίες και απαιτεί αγάπη… και σπόρους, πολλούς σπόρους! Αλλά η αληθινή αγάπη για το καναρίνι μας είναι κάτι παραπάνω από ένα γεμάτο μπολ.

Είναι το φρέσκο νερό κάθε πρωί, που μοιάζει με το προσωπικό του spa. Είναι ένα πεντακάθαρο κλουβί, γιατί κανείς δεν θέλει να ζει σε ακαταστασία, ούτε καν ένας φτερωτός μας φίλος. Είναι η ποικιλία στην τροφή – όχι μόνο σπόροι, αλλά και λαχανικά, φρούτα, λιχουδιές που τους κάνουν να νιώθουν ότι είναι οι βασιλιάδες του σπιτιού.

Είναι, όμως, κυρίως η παρουσία μας. Να τους μιλάμε, ακόμα κι αν η μόνη τους απάντηση είναι ένα κελάηδημα γεμάτο ερωτηματικά. Να τους τραγουδάμε (ναι, ακόμα κι αν δεν έχουμε φωνή αηδονιού!), να τους προσφέρουμε ένα ασφαλές περιβάλλον με άπλετο φως και ήσυχες στιγμές. Αυτή η μικρή, χρυσή κουκκίδα χαράς μας χαρίζει τόση ηρεμία με το τραγούδι της. Η αγάπη που τους δίνουμε επιστρέφει πολλαπλάσια, με κάθε τους κελάηδημα και κάθε φτερούγισμα. Ακόμα κι αν μας ξυπνούν λίγο νωρίτερα τα Σαββατοκύριακα, τους συγχωρούμε! Είναι η προσωπική μας, ζωντανή μελωδία.

Αχ, αυτές οι γατούλες! Μικροί τριχωτοί τύραννοι με βελούδινο πάτημα, που ξέρουν πώς να κλέβουν την καρδιά μας, ακόμα κι όταν μας αγνοούν επιδεικτικά. Πώς λοιπόν τους δείχνουμε την αγάπη μας, με τρόπο που να καταλαβαίνουν;

Ξεκινάμε από το… στομάχι, φυσικά! Όχι απλά ποιοτική τροφή, αλλά και εκείνη τη μικρή λιχουδιά που μας εκβιάζουν με τα βλέμματά τους. Ναι, τους ξέρουμε! Το παιχνίδι είναι η γλώσσα τους. Ένα κυνηγητό με το λέιζερ, ένα φτερό που κινείται, τα κάνει να νιώθουν κυνηγοί και να εκτονώνονται.

Και τα χάδια; Ω, αυτά έρχονται *μόνο* με τους δικούς τους όρους! Μην πιέζετε. Όταν αποφασίσει να σκαρφαλώσει πάνω σας και να σας χαρίσει το αργό της ανοιγοκλείσιμο των ματιών, ξέρετε ότι σας έχει επιλέξει. Αυτό είναι το “Σ’ αγαπώ” της γάτας!

Ένας καθαρός χώρος, ένα ζεστό κρεβατάκι, μια πάντα καθαρή αμμοδόχος (το πιο σημαντικό!) και φυσικά οι τακτικές επισκέψεις στον κτηνίατρο, είναι δείγματα της φροντίδας και της αγάπης μας. Αγαπάμε τη γάτα μας όταν σεβόμαστε την ανεξαρτησία της, όταν καταλαβαίνουμε τις ιδιοτροπίες της και όταν απλά είμαστε εκεί, δίπλα της. Είναι μικρές ψυχές που γεμίζουν τη ζωή μας με χνουδωτή ζεστασιά. Ας τους την επιστρέψουμε απλόχερα!