Συντάκτης: nkfpapas1976

Ξέρω τι σκέφτεστε: «Χρυσόψαρο; Πώς του δείχνεις αγάπη;» Μη γελάτε! Κι όμως! Μπορεί να με ξεχνάει κάθε τρία δευτερόλεπτα (λέει ο θρύλος!), αλλά το μικρό μου χρυσόψαρο, ο Γουίνστον, είναι μέλος της οικογένειας.

Δεν είναι να το χαϊδέψεις. Είναι η καθημερινή φροντίδα. Το καθαρό του σπιτικό, πάντα με φίλτρο και την κατάλληλη θερμοκρασία. Το σωστό φαγητό, όχι υπερβολές. Μια μεγάλη, άνετη κατοικία που του επιτρέπει να κολυμπάει ελεύθερα. Είναι η αγάπη που του δείχνεις, εξασφαλίζοντας την ευζωία του.

Και ναι, του μιλάω! Μπορεί να μην καταλαβαίνει, αλλά νιώθει την παρουσία μου και με αναγνωρίζει. Το μικρό αυτό πλάσμα, που κολυμπάει αθόρυβα, μας προσφέρει μια απίστευτη γαλήνη. Ας του προσφέρουμε κι εμείς τον καλύτερο κόσμο που μπορούμε. Αξίζει!

Έχω κι εγώ ένα χελωνάκι, αυτό το μικρό αρχαίο σοφό πλασματάκι που μας φέρνει τόση ηρεμία. Δεν μας αγκαλιάζει, ούτε μας γλείφει, αλλά ο τρόπος που του δείχνουμε την αγάπη μας είναι λίγο… διαφορετικός. Δεν θέλει χάδια, θέλει spa! Ναι, σωστά άκουσες!

Η αγάπη για ένα χελωνάκι μεταφράζεται σε καθαρό νερό, στην σωστή θερμοκρασία, πλούσιο και ισορροπημένο φαγητό, και φυσικά, την λάμπα UVB, τον «ήλιο» του σπιτιού του. Είναι ο τρόπος μας να του δείχνουμε ότι νοιαζόμαστε για την ευζωία του, για το “βασίλειό” του. Είναι η σιωπηλή μας συντροφιά, ένα μικρό οικοσύστημα ευθύνης και χαράς. Ας προσφέρουμε στα χελωνάκια μας την αγάπη που τους αξίζει, με τον δικό τους μοναδικό τρόπο! Γιατί κι αυτά, με τη σειρά τους, μας δίνουν τόσα.

Αχ, αυτά τα αφράτα πλασματάκια με τις μυτούλες που τρέμουν! Ως κάτοχος κουνελιού, ξέρω ότι το να τους δείχνεις αγάπη είναι τέχνη, όχι πάντα με αγκαλιές.

Η γλώσσα αγάπης τους; Ατελείωτο σανό (πρώτα η υγεία!), ένας ήσυχος, ασφαλής χώρος για χαρούμενα “binkies” και χαλαρά “flops”. Λατρεύουν απαλά χάδια στο κεφαλάκι ή πίσω από τα αυτιά – συχνά ανταποδίδουν με ένα γλύψιμο.

Το χιούμορ έγκειται στην αποδοχή πως η αγάπη σου εκφράζεται και με την αντικατάσταση τσιμπολογημένων καλωδίων ή τον καθαρισμό ατελείωτων κακάκιων! Είναι η σιωπηλή κατανόηση του χώρου τους, η υπομονή να περιμένεις να σε πλησιάσουν, και η σοβαρότητα της σωστής διατροφής με φρέσκο νερό.

Μια αγάπη που απαιτεί σεβασμό, κατανόηση και, ναι, πολύ σανό! Κάθε ματιά τους είναι η καλύτερη ανταμοιβή.

Το παπαγαλάκι μας δεν είναι απλά ένα πουλί, είναι μια ψυχούλα που διψάει για αγάπη! Πώς να του την προσφέρουμε;

Μιλήστε του! Ακόμα κι αν νομίζετε ότι μιλάτε μόνος σας, εκείνο ακούει και σας αναγνωρίζει. Αφιερώστε του χρόνο, όχι μόνο όταν του βάζετε φαγητό, αλλά παίξτε μαζί του, κάντε γλυκές χάδια στο κεφαλάκι του (εκεί που του αρέσει!). Μάθετε τη γλώσσα του σώματός του, σεβαστείτε τα όριά του και την ανάγκη του για ησυχία κάποιες στιγμές.

Εντάξτε αυτόν τον μικρό φτερωτό “πειρατή” στην καθημερινότητά σας. Θα γίνει ο “συνένοχος” στις αταξίες σας και ο βασιλιάς του σπιτιού – αυτός που αποφασίζει πότε θα φάτε, τι θα δείτε στην τηλεόραση!

Είναι ένας σύντροφος ζωής, ένα μέλος της οικογένειας, και η αγάπη που θα του δώσετε, θα σας επιστραφεί πολλαπλάσια σε γέλιο, τρυφερότητα και μοναδικές στιγμές. Αγαπήστε το παπαγαλάκι σας, αξίζει κάθε δευτερόλεπτο!

Το μικρό φτερωτό μας φιλαράκι, το καναρίνι μας, μπορεί να είναι μικροσκοπικό, αλλά γεμίζει το σπίτι με ζωή, μελωδία και… μερικές φορές, με φλούδες από σπόρους! Πώς του δείχνουμε όμως αγάπη; Όχι μόνο με χάδια (που συχνά δεν τα θέλει!), αλλά με πράξεις.

Πρώτα και κύρια: καθαριότητα! Καθημερινά φρέσκο νερό και τροφή. Ένα ευρύχωρο, καθαρό κλουβί είναι το σπίτι του, ο παράδεισός του. Μετά, μιλήστε του! Ναι, ακόμα κι αν σας απαντά με ένα κελάηδισμα που μοιάζει με “τι θες πάλι;”. Νιώθει την παρουσία σας. Αφήστε το να απολαύσει τον ήλιο (προστατευμένο) και τον καθαρό αέρα. Είναι ο μικρός μας τραγουδιστής, ο «ξυπνητήρι» μας που κελαηδάει την αυγή.

Η αγάπη που του προσφέρουμε φαίνεται στην φροντίδα, στην υπομονή και στην απόλαυση της μελωδίας του. Το αξίζει!

Πώς να δείξεις στη γατούλα σου πόσο την αγαπάς; Δεν είναι μόνο το… φαγητό (αν και είναι η “νο1” απαίτηση!) και το καθαρό νερό. Είναι οι ώρες ατελείωτες παιχνιδιού: κυνηγητό με λέιζερ, φτερά, κουτιά! Είναι τα χάδια… στους δικούς της όρους, φυσικά! Ξέρετε, ο κανόνας του “εγώ θα έρθω όταν θέλω, όχι εσύ”. Είναι ένα πάντα καθαρό αμμοδοχείο, ένα ζεστό, ήσυχο σημείο για υπνάκο και ηρεμία.

Αλλά αγάπη είναι και η φροντίδα: επισκέψεις στον κτηνίατρο, ποιοτική τροφή για να είναι υγιής και λαμπερή. Είναι η κατανόηση της μοναδικής προσωπικότητάς της, ο σεβασμός των ορίων της. Είναι να την αφήνεις να σε “διοικεί” με την γλυκιά της τυραννία. Είναι οι αφεντικές της καρδιάς μας που μας γεμίζουν αγάπη (και τριχούλες!), έστω κι αν νομίζουν πως είμαστε οι προσωπικοί τους υπηρέτες. Χαρίστε τους την αγάπη που τους αξίζει!

Αλήθεια, υπάρχει αγάπη πιο ανιδιοτελής από αυτή που μας χαρίζει το σκυλάκι μας; Αυτό το βλέμμα που σε ακολουθεί παντού, η ουρά που κουνιέται σαν ανεμοστρόβιλος όταν γυρνάς σπίτι… Πώς ανταποδίδουμε όμως αυτή την ατελείωτη αφοσίωση;

Σίγουρα με ατελείωτα χάδια, παιχνίδι μέχρι τελικής πτώσης και βόλτες που μυρίζουν περιπέτεια! Αλλά η αγάπη είναι και η *σωστή* λιχουδιά την κατάλληλη στιγμή (ναι, αυτές οι παρακλητικές ματιές δεν αφήνουν περιθώρια!), η υπομονή στην εκπαίδευση, ο έλεγχος στον κτηνίατρο και η δημιουργία ενός ασφαλούς, γεμάτου θαλπωρή σπιτιού.

Είναι ο σύντροφος που ακούει τα πάντα χωρίς να κρίνει, ο πιστός φρουρός που πιστεύει ότι το σπίτι είναι δικό του και εμείς απλά φιλοξενούμενοι! Αλλά πάνω απ’ όλα, αγάπη είναι η παρουσία μας, η κατανόηση των αναγκών του και η αναγνώριση ότι είναι μέλος της οικογένειας.

Εσείς πώς δείχνετε καθημερινά την αγάπη στο τετράποδο μέλος της οικογένειάς σας;

Ποιος είπε ότι τα χρυσόψαρα δεν νιώθουν αγάπη; Μπορεί ο Μήτσος (ναι, έχει όνομα!) να έχει μνήμη 3 δευτερολέπτων… ή έτσι νομίζουμε! Αλλά για μένα, είναι ένα ζωντανό πλάσμα που μου χαρίζει γαλήνη.

Για μένα, αγάπη σημαίνει ένα ευρύχωρο, πεντακάθαρο ενυδρείο, όχι ένα μπολ! Σημαίνει ποιοτικό φαγητό που τον κρατάει λαμπερό και υγιή, και φυσικά, συχνές κουβεντούλες. Ναι, του μιλάω! Του λέω τα μυστικά μου, τα παράπονά μου – και ποιος ξέρει, ίσως καταλαβαίνει περισσότερα απ’ όσα δείχνει!

Το να φροντίζεις ένα χρυσόψαρο δεν είναι αστείο, είναι ευθύνη. Είναι μικροσκοπικά πλάσματα, αλλά δικαιούνται τη φροντίδα και τον σεβασμό μας. Γιατί η αγάπη δεν έχει μέγεθος, μόνο καρδιά! Είναι μέλη της οικογένειας, όσο αθόρυβα κι αν είναι. Φροντίστε τα, αξίζει!

Αγαπημένοι μου φιλόζωοι,

Το χελωνάκι μου, ο Αρχιμήδης, είναι ο πιο zen κάτοικος του σπιτιού! Δεν γουργουρίζει, δεν φέρνει το μπαλάκι, ούτε σε υποδέχεται στην πόρτα με ουρά που κουνιέται σαν ανεμοδείκτης. Η αγάπη για ένα χελωνάκι είναι μια άλλη ιστορία!

Είναι το πεντακάθαρο νερό του, το σωστό φαγητό γεμάτο βιταμίνες, η ιδανική θερμοκρασία και ο φωτισμός που μιμείται τον ήλιο. Είναι η υπομονή να το παρατηρείς να λιάζεται, να του μιλάς (έστω κι αν απαντάει με ένα αργό ανοιγοκλείσιμο ματιών που φωνάζει “Πώς είπες;”).

Ξέρω πως καταλαβαίνει. Το βλέπω στον τρόπο που κολυμπάει ή τρώει με όρεξη. Η αγάπη μου είναι το ασφαλές του βασίλειο και η αφοσίωση μου στη μακροζωία του. Είναι η σιωπηλή μας συντροφιά που γεμίζει την ψυχή.

Εσείς πώς δείχνετε την αγάπη σας στα μικρά σας «δεινοσαυράκια»;

Το μικρό, χνουδωτό μας θησαυρό, το κουνελάκι! Πώς να του δείξουμε την αγάπη μας με τον δικό του, ιδιαίτερο τρόπο; Δεν είναι απλά χαριτωμένα, είναι ψυχούλες που επικοινωνούν με τα δικά τους “μπίνκι” και το βλέμμα που λέει “ταΐστε με αμέσως!”.

Αγάπη είναι το άφθονο, φρέσκο χόρτο, ο καθαρός και ασφαλής χώρος που μπορούν να εξερευνήσουν, οι βόλτες στην αυλή (πάντα υπό επίβλεψη!), οι ψιθυριστές κουβέντες και τα απαλά χάδια (εκεί που τους αρέσει!). Αγάπη είναι και η υπομονή μας να κατανοήσουμε πότε θέλουν παιχνίδι και πότε απλά ησυχία. Είναι να γνωρίζουμε πως, παρότι μοιάζουν με λούτρινα, έχουν συγκεκριμένες ανάγκες και ευαισθησίες. Η προσοχή στην υγεία τους, η επίσκεψη στον κτηνίατρο… όλα αυτά είναι πράξεις αγάπης. Το βλέμμα ευγνωμοσύνης τους; Ανεκτίμητο!