Ο μικρός μου φτερωτός συναγερμός, το καναρίνι μου, μπορεί να μην έρχεται για αγκαλιές όπως ο σκύλος ή η γάτα, αλλά η αγάπη που του προσφέρω είναι εξίσου δυνατή! Πώς; Λοιπόν, μπορεί να μην το εκφράζει με γλειψίματα, αλλά τα τιτιβίσματά του είναι σαν μικρές συμφωνίες.

Η αγάπη ξεκινά από το καθαρό κλουβί, το φρέσκο νερό και την ποιοτική τροφή – βασικά, το «πεντάστερο ξενοδοχείο» που του αξίζει. Μιλήστε του! Ακόμα κι αν απλά σας κοιτάει με ένα ύφος «τι θέλεις πάλι;». Το να ακούει τη φωνή σας το κάνει να νιώθει ασφάλεια. Βάλτε του μουσική, σφυρίξτε του μια μελωδία – ποιος ξέρει, μπορεί να σας κάνει και δεύτερες φωνές! Μια μικρή μπανιέρα και λίγα φρέσκα λαχανικά είναι σαν πεντάστερο σπα για έναν καναρινό.

Και ναι, υπομείνετε τα πρωινά τους κοντσέρτα στις 5 π.μ. – είναι ο τρόπος τους να πουν «σ’ αγαπώ»! Αυτά τα μικρά πλασματάκια γεμίζουν το σπίτι μας με ζωή και μελωδίες. Η αγάπη που τους δίνουμε επιστρέφει πολλαπλάσια, ακόμα κι αν δεν την εκφράζουν με χάδια. Είναι η δική τους, φτερωτή, μοναδική αγάπη!