Το καναρίνι μου, αυτή η μικρή, φτερωτή ψυχούλα, γεμίζει το σπίτι με μελωδία! Πώς να του δείξουμε την αγάπη μας, που δεν χωράει σε χάδια; Είναι πιο απλό απ’ όσο φαντάζεστε, και τόσο ουσιαστικό.

Εγώ πάντως του μιλάω συνέχεια! Μπορεί να μην καταλαβαίνει τις λέξεις, αλλά νιώθει την παρουσία μου, την προσοχή μου. Το κελάηδισμά του είναι η πιο γλυκιά απάντηση!

Η αγάπη περνάει κι από την φροντίδα: πεντακάθαρο κλουβί, φρέσκο νερό, ποιοτική τροφή, και καμία λιχουδιά που και που. Είναι η «γλώσσα» μας προς αυτά τα ευαίσθητα πλασματάκια. Να νιώθει ασφάλεια, να μπορεί να τραγουδάει ελεύθερα. Είναι μικρό, αλλά η καρδιά του χτυπάει δυνατά για εμάς. Και η χαρά που μας δίνει; Ανεκτίμητη!