Ξυπνάω κάθε πρωί με μια συναυλία! Ο μικρός μου φτερωτός φίλος, το καναρίνι μου, είναι μια μικρή κιτρινόμαυρη νότα χαράς στην καθημερινότητά μου. Είναι ο προσωπικός μου συναγερμός, που ξέρει να απαιτεί την προσοχή του με κάθε κελάηδισμα.

Πώς όμως δείχνουμε αγάπη σε αυτό το τόσο ευαίσθητο πλασματάκι; Πέρα από το καθαρό κλουβί, το φρέσκο νερό και την ποιοτική τροφή (τα βασικά!), η αγάπη για ένα καναρίνι είναι η *παρουσία* σου. Μίλα του απαλά, σφύρα του μια μελωδία, άφησέ το να ακούσει την φωνή σου. Μπορεί να μην καταλαβαίνει τις λέξεις, αλλά νιώθει την ηρεμία και την ζεστασιά σου.

Δώσ’ του ένα παιχνίδι, άφησέ το να απολαμβάνει τον ήλιο με προσοχή και παρατήρησέ το. Είναι μικρά, ναι, αλλά η αγάπη που τους προσφέρουμε τα κάνει να λάμπουν και να τραγουδάνε με όλη τους την ψυχή. Είναι ένα μικρό θαύμα που μας γεμίζει μελωδίες!