Το χελωνάκι μου, ο μικρός μου δεινόσαυρος! Δεν είναι να το αγκαλιάσεις σαν γατάκι ή να του πετάξεις μπαλάκι σαν σκυλάκι, αλλά η αγάπη για ένα χελωνάκι είναι πιο… φιλοσοφική! Για εμένα, το να δείξω αγάπη στο χελωνάκι μου σημαίνει να του προσφέρω ένα τέλειο “σπίτι”: σωστή θερμοκρασία, πεντακάθαρο νερό και την καλύτερη, φρέσκια τροφή.

Είναι η υπομονή να παρακολουθείς τη μικροσκοπική του προσωπικότητα να αναπτύσσεται, η ηρεμία που φέρνει η αργή του κίνηση. Και ναι, είναι και το γέλιο όταν προσπαθεί να φτάσει τη σαλάτα του με την ταχύτητα του φωτός… της χελώνας! Μην ξεχνάμε ότι είναι πλάσματα που ζουν πολλά χρόνια και η ευθύνη μας είναι μεγάλη, αλλά η χαρά που μας δίνουν με τον δικό τους, μοναδικό τρόπο, είναι ανεκτίμητη. Ας τους τη δώσουμε κι εμείς πίσω!