Οι γατούλες μας! Αυτές οι μικρές, χνουδωτές θεότητες που νομίζουν ότι μας ανήκουν (και μάλλον έχουν δίκιο!). Πώς τους δείχνουμε λοιπόν την αγάπη μας;

Δεν είναι μόνο τα λιχουδίσματα (αν και σίγουρα βοηθούν!). Είναι το παιχνίδι με το λέιζερ ή το φτερωτό καλάμι, που τις μετατρέπει σε κυνηγούς της ζούγκλας του σαλονιού μας. Είναι η ζεστασιά μιας αγκαλιάς (όταν το επιτρέψουν, φυσικά!) και η υπομονή μας όταν αποφασίζουν ότι το πληκτρολόγιο είναι το ιδανικό μέρος για ύπνο.

Είναι μια ηλιόλουστη γωνιά για ατελείωτες σιέστες, το καθαρό νερό και το φρέσκο φαγητό, κι ένα πάντα καθαρό δοχείο άμμου (γιατί οι μικρές αρχόντισσες δεν ανέχονται τίποτα λιγότερο!). Και φυσικά, η υγεία τους. Οι επισκέψεις στον κτηνίατρο δεν είναι ευχάριστες, αλλά είναι η μεγαλύτερη απόδειξη αγάπης.

Το πιο σημαντικό; Η κατανόηση και ο σεβασμός του χώρου τους. Θα μας ανταμείψουν με γουργουρητά, «κουτουλιές» και εκείνο το βλέμμα που λέει «σε αγαπώ, άνθρωπε, τώρα φέρε μου φαγητό».