Αλήθεια, υπάρχει αγάπη πιο ανιδιοτελής από αυτή που μας χαρίζει το σκυλάκι μας; Αυτό το βλέμμα που σε ακολουθεί παντού, η ουρά που κουνιέται σαν ανεμοστρόβιλος όταν γυρνάς σπίτι… Πώς ανταποδίδουμε όμως αυτή την ατελείωτη αφοσίωση;

Σίγουρα με ατελείωτα χάδια, παιχνίδι μέχρι τελικής πτώσης και βόλτες που μυρίζουν περιπέτεια! Αλλά η αγάπη είναι και η *σωστή* λιχουδιά την κατάλληλη στιγμή (ναι, αυτές οι παρακλητικές ματιές δεν αφήνουν περιθώρια!), η υπομονή στην εκπαίδευση, ο έλεγχος στον κτηνίατρο και η δημιουργία ενός ασφαλούς, γεμάτου θαλπωρή σπιτιού.

Είναι ο σύντροφος που ακούει τα πάντα χωρίς να κρίνει, ο πιστός φρουρός που πιστεύει ότι το σπίτι είναι δικό του και εμείς απλά φιλοξενούμενοι! Αλλά πάνω απ’ όλα, αγάπη είναι η παρουσία μας, η κατανόηση των αναγκών του και η αναγνώριση ότι είναι μέλος της οικογένειας.

Εσείς πώς δείχνετε καθημερινά την αγάπη στο τετράποδο μέλος της οικογένειάς σας;