Έχετε κι εσείς ένα παπαγαλάκι που νομίζει ότι είναι το αφεντικό του σπιτιού; Ο δικός μου, ο Κούκι, μου μαθαίνει κάθε μέρα τι σημαίνει αγάπη – και δεν είναι μόνο τα σπόρια!

Είναι εκείνες οι πρωινές καλημέρες που μοιάζουν με συναυλία (και απαίτηση για φαγητό!), οι ατελείωτες συζητήσεις που απαντάει με το “τι κάνεις;” και οι ώρες που προσπαθεί να καταστρέψει το καινούριο του παιχνίδι. Αλλά πάνω απ’ όλα, είναι η υπομονή, η τρυφερότητα στις χάδια που λατρεύει (όχι παντού!), η φροντίδα για την καθαριότητα του κλουβιού του και οι επισκέψεις στον κτηνίατρο. Αυτή είναι η αληθινή, σοβαρή αγάπη.

Κάθε φτερό που χαϊδεύεις, κάθε λιχουδιά που του προσφέρεις, κάθε στιγμή που τον αφήνεις να κουρνιάσει στον ώμο σου, χτίζεις μια μοναδική σχέση. Είναι μικρές, πανέξυπνες προσωπικότητες που χρειάζονται τη δέσμευση και την καρδιά μας. Πώς δείχνετε την αγάπη σας στον φτερωτό σας φίλο;