Ωχ, το χρυσόψαρο! Ο μικρός, παρεξηγημένος κολυμβητής μας. Μπορεί να μην μας φέρνει τα παντοφλάκια μας ή να μην γουργουρίζει στην αγκαλιά μας, αλλά ας είμαστε ειλικρινείς: έχει κι αυτό ψυχή (ή τουλάχιστον βράγχια που χρειάζονται αγάπη!).

Πώς δείχνεις λοιπόν αγάπη σε ένα ψάρι με μνήμη 3 δευτερολέπτων; Ξεκινάμε από τα βασικά, αλλά με καρδιά! Πρώτα απ’ όλα, ένα ευρύχωρο, καθαρό σπίτι. Όχι, ο μικρός κουβάς δεν είναι αγάπη, είναι… φυλακή με θέα! Ένα φίλτρο που δουλεύει σωστά και τακτικές αλλαγές νερού είναι το αντίστοιχο των ‘φιλιών’ και των ‘αγκαλιών’ για εκείνον. Φαντάσου να ζεις στο ίδιο μπάνιο για πάντα!

Μετά, η τροφή. Όχι, δεν χρειάζεται να του ψιθυρίζεις γλυκόλογα ενώ το ταΐζεις (αν και κανείς δεν θα σε κρίνει!), αλλά η σωστή ποσότητα και ποιότητα είναι το ‘γκουρμέ δείπνο’ που του αξίζει. Και ναι, μίλα του! Μπορεί να μην καταλαβαίνει τις ανησυχίες σου για το ενοίκιο, αλλά η παρουσία σου, η ήρεμη φωνή σου, ακόμα και το να το παρατηρείς, είναι τρόποι να του δείξεις ότι είναι σημαντικό.

Στο τέλος της ημέρας, το χρυσόψαρο μας μπορεί να είναι ένας ήσυχος συγκάτοικος, αλλά η ομορφιά του, η γαλήνη που φέρνει, και η απλή του ύπαρξη είναι δώρα. Ας τους δώσουμε την αγάπη και τον σεβασμό που τους αξίζει. Γιατί κάθε ψυχή, όσο μικρή κι αν είναι, αξίζει να νιώθει αγαπημένη!