Το χελωνάκι μου! Μικρό, αρχαίο και… πώς του δείχνω την αγάπη μου άραγε; Δεν είναι ακριβώς φιλιά και αγκαλιές, ε; Μπορεί να σε κοιτάει με αυτό το… σοφό βλέμμα και να αναρωτιέσαι: “Με αγαπάει; Με βλέπει καν;”

Κι όμως, η αγάπη για ένα χελωνάκι είναι πιο βαθιά και ουσιαστική. Είναι ο πεντακάθαρος “κόσμος” του – το ενυδρείο του, η σωστή θερμοκρασία, το φως που μιμείται τον ήλιο. Είναι η ποικιλία στο φαγητό του, οι φρέσκες λιχουδιές. Είναι να το παρατηρείς να κολυμπάει με χάρη ή να λιάζεται χαρούμενο. Να ξέρεις τις συνήθειές του, να του μιλάς ήσυχα.

Δεν θα γουργουρίσει, ούτε θα σου φέρει το μπαλάκι. Αλλά όταν βλέπεις ένα υγιές, ήρεμο χελωνάκι, ξέρεις ότι κάνεις κάτι σωστό. Του προσφέρεις το πιο πολύτιμο δώρο: μια ζωή γεμάτη φροντίδα και σεβασμό. Και αυτό, για μένα, είναι η πιο αγνή μορφή αγάπης.