Το σκυλάκι μας: αυτό το χνουδωτό, πανέξυπνο (μερικές φορές!), πάντα πεινασμένο πλάσμα που δίνει νόημα στις μέρες μας. Πώς του δείχνουμε την αγάπη που μας χαρίζει απλόχερα; Με κάθε τρόπο!

Περπάτημα, παιχνίδι… όχι απλά ανάγκες, αλλά ραντεβού αγάπης! Ένα κυνήγι μπάλας ή ένα τράβηγμα σχοινιού είναι η γλώσσα τους. Και φυσικά, οι αγκαλιές! Ένα χάδι στην κοιλίτσα, ένα αυτί που ξύνεται, ή απλά να είσαι δίπλα τους όταν σε κοιτούν με αυτά τα μάτια που λένε “Είμαι εδώ για σένα, πού είναι το πρωινό μου;”.

Ναι, η λιχουδιά είναι η “ιερή τους γλώσσα”, αλλά η πραγματική αγάπη είναι και το καλό φαγητό, το καθαρό νερό, το άνετο κουβερτάκι τους. Είναι να ξέρεις πότε ένα γάβγισμα σημαίνει “τουαλέτα” και πότε “ήρθε ο ταχυδρόμος, πρέπει να τον φάω!”.

Η αγάπη όμως έχει και ευθύνη. Ο κτηνίατρος, ο ετήσιος έλεγχος, η εκπαίδευση με υπομονή – αυτές είναι οι “άβολες” αποδείξεις της αγάπης μας, προσφέροντας ασφάλεια και υγεία.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, η αγάπη που τους δίνουμε επιστρέφει δεκαπλάσια. Ένα βλέμμα, ένα κούνημα ουράς, μια βρεγμένη μύτη στον λαιμό μας… αυτά είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή.