Φτερωτοί φίλοι και μη, ποιος είπε ότι οι μικροσκοπικοί μας καναρίνιοι δεν έχουν τεράστιες ανάγκες αγάπης;! Το δικό μου φτερωτό φιλαράκι είναι ο πιο απαιτητικός (και γλυκός) συντροφιάς μου και έχω μάθει πώς να του δείχνω την αγάπη μου.

Ξεκινάμε από τα βασικά: καθαρό κλουβί, φρέσκο νερό και τροφή – αυτό είναι το Α και το Ω της φροντίδας. Αλλά η πραγματική αγάπη είναι αλλού! Μιλήστε του! Ναι, ναι, ακόμα κι αν σας κοιτάει με αυτό το ύφος “τι λες πάλι ρε άνθρωπε;”. Τραγουδήστε του! Μπορεί να είναι μικρούλι, αλλά η καρδιά του… και η φωνή του είναι ΤΕΡΑΣΤΙΑ! Και ναι, η δική σας φωνή, ακόμα κι αν νομίζετε ότι είναι μόνο για το ντουζ, είναι μελωδία στα αυτιά του (ή τουλάχιστον αυτό θέλουμε να πιστεύουμε!).

Η παρουσία σας, η ήρεμη ενέργειά σας, ένας μικρός σφυριχτός διάλογος… όλα μετράνε. Σεβαστείτε τον χώρο του, παρατηρήστε τις αντιδράσεις του και θα δείτε έναν μικρό φτερωτό μαέστρο να σας ανταμείβει με ατελείωτο κελάηδισμα και… λίγο χάος στις 7 το πρωί! Δώστε τους αγάπη, αξίζουν κάθε νότα!