Έχω μια χελωνίτσα, την Κική. Όχι, δεν κάνει σλάλομ με πατίνια (αν και θα το πλήρωνα για να το δω!), αλλά είναι η βασίλισσα της καρδιάς μου. Και ξέρω, ξέρω, μπορεί να μην είναι ο πιο εκδηλωτικός συγκάτοικος. Όμως, η αγάπη προς μια χελώνα θέλει άλλη προσέγγιση!

Την αγαπάω προσφέροντάς της ένα καθαρό και φιλόξενο “παλατάκι” (aka ενυδρείο). Της μιλάω γλυκά όταν την ταΐζω – και ας με κοιτάζει σαν να λέει “άλιμονο, πάλι χορταρικά;”. Της κάνω ηλιοθεραπεία (με προσοχή, μην καούμε!) και την παρατηρώ να λιάζεται σαν να είναι σε all-inclusive διακοπές.

Ίσως η Κική να μην μου γλείψει ποτέ το πρόσωπο, αλλά ξέρω ότι με εμπιστεύεται. Και αυτό, φίλοι μου, είναι η δική μου χελωνίσια αγάπη. Πείτε μου, πώς δείχνετε εσείς την αγάπη σας στα δικά σας, πιο… αργά κινούμενα, κατοικίδια; 😊🐢